Heb je een llms.txt nodig om door AI gevonden te worden?

Het korte antwoord

Wat het zou moeten zijn

Het idee achter llms.txt is aantrekkelijk. Je legt een bestandje in de hoofdmap van je site waarin je in leesbare tekst samenvat wat er op je site staat en waar de belangrijkste paginas te vinden zijn. Taalmodellen zouden dat dan gebruiken in plaats van zich door je HTML heen te worstelen.

Vergelijkbaar met robots.txt, maar dan voor AI. Zo wordt het meestal uitgelegd.

Wat Google erover zegt

Google is hier ongewoon direct in de documentatie over AI-functies in de zoekmachine:

Je hoeft geen nieuwe machineleesbare bestanden, AI-tekstbestanden of markup aan te maken om in deze functies te verschijnen. Google Search Central, documentatie over AI-functies

Diezelfde pagina stelt dat er geen aanvullende eisen of speciale optimalisaties zijn om in AI Overviews of AI Mode te komen. De enige technische voorwaarde die genoemd wordt is dat een pagina geindexeerd moet zijn en in aanmerking moet komen om met een fragment te worden getoond.

Dat is dus de gewone eis van zoekmachineoptimalisatie, niet iets nieuws.

Wat de logbestanden laten zien

Documentatie is een ding, gedrag een ander. Ook daar wijst het dezelfde kant op.

Onderzoek naar crawlerverkeer laat zien dat de AI-crawlers het bestand in de praktijk vrijwel niet ophalen. In een gemeten domein ging het om 84 verzoeken aan llms.txt op een totaal van ruim 62.000 bezoeken van AI-bots, dus ongeveer een tiende procent. De crawlers gaan gewoon rechtstreeks door de HTML heen, zoals ze altijd al deden.

De aanname onder het hele idee is dat AI-systemen liever een samenvatting lezen dan je echte paginas. Dat blijkt niet te kloppen.

Wie het wel ondersteunt

Om eerlijk te zijn: helemaal niets is het niet. Er is een reele, maar smalle toepassing.

Voor documentatiesites gericht op ontwikkelaars, API-referenties en producten waar AI-agents daadwerkelijk een meetbare verwijzingsbron zijn, heeft het waarde. Anthropic beveelt het aan in de eigen richtlijnen over schrijven voor agents, en OpenAI gebruikt het voor de eigen ontwikkelaarsdocumentatie.

Herken je jezelf daarin, dan is het een overweging waard. Ben je een dienstverlener met een site van tien tot veertig paginas, dan is dat vrijwel zeker niet jouw situatie.

Waarom het toch overal opduikt

Een deel van de verklaring is simpel: het is makkelijk te verkopen. Een bestand aanmaken is een afgebakende, zichtbare handeling die je op een factuur kunt zetten. Uitzoeken waarom je paginas inhoudelijk niet als bron worden gekozen is dat niet.

Uit onderzoek onder 300.000 domeinen kwam een gebruik van ongeveer tien procent naar voren, na anderhalf jaar aan artikelen erover. De groei is beperkt, en geen van de grote aanbieders heeft zich publiekelijk vastgelegd op het lezen ervan.

Wat je in plaats daarvan doet

De inspanning die je in een llms.txt zou steken, levert op deze punten wel iets op:

• Zorg dat je crawlbaar bent. Blokkeer je in robots.txt onbedoeld bots, dan is de rest zinloos.
• Zet je antwoorden in tekst, niet in beeld. Wat alleen in een afbeelding of video staat, kan niet geciteerd worden.
• Maak een pagina per vraag af. Een afgerond antwoord is citeerbaar, tien halve antwoorden zijn dat niet.
• Gebruik gestructureerde data die klopt met wat er zichtbaar staat. Google noemt die overeenkomst er expliciet bij.
• Werk aan je interne links. Ook dat staat in het eigen lijstje van Google.

Saaier dan een nieuw bestand neerzetten, en het is precies wat de partij die je probeert te bereiken zelf aanraadt.

Wat als het verandert

Dit is een momentopname van eind juli 2026. Zou een van de grote partijen alsnog aankondigen het bestand te gaan gebruiken, dan is het aanmaken ervan een kwestie van een uur werk en kun je het op dat moment doen.

Dat is precies waarom het nu geen haast heeft. De kosten van later beginnen zijn laag. De kosten van nu bouwen aan iets dat niemand leest zijn dat niet.